Bij Evi thuis ligt een vijver in de tuin.

Vóór het avondeten gaat Evi altijd even de vissen voeren.

Ze gaat dan op een grote steen zitten aan de rand van de vijver en poedelt even met haar hand in het water zodat het gaat klotsen.

De goudvissen horen dat en zwemmen snel naar de kant.

Evi strooit dan wat voer in het water.

Binnen een paar minuten hebben de visjes alles opgegeten.

Dan duiken ze allemaal weer onder water.

Behalve vandaag. Eén klein goudvisje steekt zijn guitige koppie boven water en kijkt Evi aan.

• Hallo Evi!

Hai! Hoe heet je?

• Ik heb geen naam, niemand heeft mij ooit een naam gegeven.

Wil je een naam dan?

• Ja, dat lijkt me wel leuk.

Oké, even denken... Vind je Sproetje een mooie naam?

• Sproetje? Waarom Sproetje?

Omdat je van die leuke oranje vlekjes hebt, die lijken op de sproetjes op mijn neus.

•  Oké, noem me dan maar Sproetje.

Zeg Sproetje, mag ik je zachtjes aaien?

• Ja hoor, doe maar. Maar mag ik je iets vragen?

Túúrlijk.

• Zou jij net als vorig jaar een net over de vijver willen spannen?We zijn bang voor de grote reiger. Hij gaat stiekem aan de rand van de vijver staan en als we éven niet opletten, pikt hij één van mijn familieleden uit het water en eet hem op. Dat vind ik zo akelig. Daarom zwemmen we nu alleen nog diep op de bodem.

Maar natúúrlijk zal ik een net over de vijver leggen. Het ligt in de schuur. Dan kan die reiger gaan vissen in zijn eigen badkuip! Wacht, ik pak het even…

Kijk eens Sproetje, ik leg nu zware stenen op de randen van het net. Stevig hè!

• Dank je wel, lieve Evi. Nu hoeven we niet meer bang te zijn. Ben jij wel eens bang, Evi?

Uhm, ja hoor. Ik word bang van enge films op televisie. En als mensen met elkaar vechten, brrrr, dat vind ik echt heel eng.

• Daar hoef je toch niet bang voor te zijn. Films zijn toch niet echt!

Eigenlijk niet, nee. Maar ik weet dat mensen in het echt ook met elkaar vechten. Dat staat in de krant en dat zie ik op het nieuws. Ook op school vechten kinderen al met elkaar.

• Waarom doen ze dat, Evi?

Misschien omdat ze elkaar stom vinden of omdat ze allebei gelijk willen hebben.

• Ze zouden toch gewoon vriendelijk met elkaar kunnen praten in plaats van vechten. Met vriendelijk praten doe je elkaar geen pijn.

Precies. Mijn mama zegt altijd: "Het is belangrijker wat je mond uitgaat dan wat erin gaat.” Ze bedoelt dus dat woorden belangrijker zijn dan eten. Als je er zomaar wat uitflapt, kun je een ander pijn doen. Het is anders dan met je handen vechten, maar met woorden vechten is misschien wel net zo erg.

• Wij goudvissen vechten niet met elkaar. Wij komen juist voor elkaar op als er gevaar dreigt van een vogel of een poes. Wij delen het eten met elkaar. Wij wonen bij elkaar en wij zwemmen bij elkaar. We helpen de ander waar we maar kunnen. Da's toch logisch, want als je een vis hebt geholpen dan zal hij de volgende keer ook mij helpen als dat nodig is.

Het is wel mooi wat je daar zegt. Zouden de mensen ook naar een vissenschool kunnen?

• Dan moeten ze eerst leren duiken met een duikpak en zuurstoffles, haha. Mensen gaan naar de mensenschool en wij gaan naar de vissenschool. Maar kom, ik duik weer naar mijn familie. Dag Evi, tot morgen.

Dag Sproetje, tot morgen.

Vragen voor jou

1. Denk je dat Sproetje ooit bubbelt: "Hé, wie heeft mijn zwemdiploma verstopt?” ☺
2. Ben jij blij met je naam of wil je liever een andere naam?
3. Wie beschermt jou als je in gevaar bent?
4. Wie bescherm jij als iemand in gevaar is?
5. Bij wie voel jij je het veiligst?