Hoi Kwebbellijf, hier ben ik weer. Hoe kan het toch dat als ik iets zielig vind, dat dan mijn ogen ineens nat worden en dat ze effe later op een wilde rivier lijken?
Mm, nooit van dat woord gehoord. Wat is dat?
Uh, ja dat klopt wel, geloof ik.
Toen mijn vriendinnetje vertelde dat haar opa was overleden. Zij moest toen heel verdrietig huilen en ik huilde met haar mee. We hebben elkaar toen stevig vastgehouden en samen heel hard gesnikt.
Hou maar op hoor, anders ga ik wéér huilen.
Uh, poezen misschien? Die voelen volgens mij de sfeer heel goed aan.
O ja, dan kijken ze zelf ook heel droevig. Dat heb ik wel eens gezien.
Ja, dat vind ik superleuk. Ik heb zelf ook een hond, hij heet Toby en hij kwispelt altijd zo blij als ie me ziet. En hij kan me ook troosten als ik even niet zo lekker in mijn vel zit. Als ik met hem ga wandelen, verdwijnen al mijn zorgen.
Soms wel, hij aapt dan een wolf na. Hihi, soms gedraagt ie zich als een dolle aap en dan weer als een jonge wolf.
Haha, ik lijk wel wat op Toby. Soms grappig, soms, wild, soms zo gek als een aap en soms huil ik als een hond.
Wat dan?
Oepsiesoepsie, ik krijg er rode wangetjes van.
Vragen voor jou
1.Vind jij jezelf empatisch / meelevend?
2. Huil je snel als je iets ziet wat je zielig vindt?
3. Kun je voorbeelden geven van wat je zielig vindt?
4.Vind jij jezelf ook wel eens zielig?
5.Op welk dier vind je dat jij het meest lijkt?