Hè zand, je kriebelt onder mijn billen. Weg jullie, vieze zandkorrels!

• Vieze zandkorrels? Dat is onze natuurlijke scrubservice, gratis en voor niets! Beetje meer respect voor ons, jongedame!

Oei, kunnen jullie óók al praten? Dat wist ik niet.

• Ja! Zelfs wij, doodnormale kleine zandkorrels, hebben iets te zeggen.

Waar zullen we het eens over hebben, Zandkorrels?

• Laten we eens praten over respect.

Goed. Wat is respect volgens jullie?

• Respect is hetzelfde als bewondering en waardering. Ken je deze woorden?

Zeker! Respect is eigenlijk een soort applaus met je hart.

In het woord waardering zit het woord ‘waard’. Ik zie dat alles in de natuur zoveel waard is!

Ik zal nooit zomaar een boomtak knakken, dan gaat de boom bloeden en ik neem nooit een paddenstoel mee naar huis, want die hoort in het bos. Ook pluk ik geen bloemen, want anders hebben de bijtjes geen honing.

• En hoe denk je eigenlijk over ons, de zandkorrels?

Om eerlijk te zijn, heb ik nog niet zo vaak over jullie nagedacht.

• Je bent in ieder geval eerlijk. Als er geen zandkorrels zouden zijn, zou er dan eigenlijk wel een aarde kunnen bestaan, denk je?

Een aarde zónder zand? Nee, dat kan niet.

• Precies! Elke stap die jij zet is mogelijk omdat wij, de zandkorrels, er zijn.

Ja, als jullie er niet waren zouden de mensen alleen maar kunnen zwemmen, hihaho!

• Nee Evi, ook dát niet. Want zelfs ónder elke zee, rivier en meer zit overal zand!

En ook onder het gras en onder de bomen en onder alle straten.

• Heb je ooit een berg gezien zonder zand?

Alleen in tekenfilms, maar die zijn natuurlijk niet echt.

• Een berg is een gróte hoop zand en steen.

Eh... Nu ik er zo over nadenk, krijg ik steeds meer respect voor jullie!

• Jammer genoeg denkt niet iedereen er zo over.

Klopt! Misschien komt het omdat niemand met de natuur praat.

• Dat niet alleen, de mensen praten niet eens meer met elkáár. Dat is zo belangrijk omdat je in je uppie zwakker bent dan met een grote groep.

Als ik naar jullie kijk, snap ik pas goed dat je alléén niet krachtig bent.

Eén zandkorrel kan mij niet dragen, maar jullie zijn met ontelbare miljarden.

Daarom kunnen jullie álle acht miljard mensen dragen en alle huizen en zelfs hoge flatgebouwen, grote bergen en zeeën.

• Wat zeg je dat prachtig, zo is het maar net!

Heel veel jaren geleden, stonden de mensen veel dichter bij de natuur dan tegenwoordig, klopt dat?

• Ja, want toen wisten ze dat ze elkaar nódig hadden. In een groep was het leven veel makkelijker... ze gingen samen op jacht, samen werkten ze op de akkers en ze hielpen elkaar met huizen bouwen.

Waardoor is er eigenlijk die grote verandering gekomen, Zandkorrels?

• Wij denken dat het komt door de elektriciteit. Eerst kwamen er lampen en toen de eerste stofzuigers en wasmachines. En tóen ging de ontwikkeling van allerlei apparaten razendsnel. Er kwamen machines en robots om het zware of vervelende werk over te nemen.

Ja, en toen kwamen ook de computers!

• Ja! En met al deze hulpmiddelen wordt het zware werk een stuk lichter.

Dus daarom hebben de mensen elkáár ook minder nodig?

• Zou kunnen.

Als mensen geen hulp van elkaar nodig hebben, zoeken ze vanzelf minder contact met elkaar.

• Tóch wel via het internet?

Grappig dat jullie het internet ook kennen.

• Tja, de glasvezelkabels lopen tenslotte dwars door óns heen.

Dan zijn jullie eigenlijk de eerste ‘influencers’ ter wereld, maar als mensen alleen via het internet met elkaar praten, leren ze elkaar niet écht kennen, denk ik.

• Nee, elkaar écht kennen is wel nodig voor respect.

Dat denk ik ook. Als je een mens ontmoet, zie je een compleet plaatje.

Je ziet aan zijn ogen hoe hij zich voelt. Je ziet aan zijn lichaam of hij energie heeft of juist moe is.

Je kunt dan een hand geven, een schouderklop of iemand een warme knuffel geven.

• Ja, als er minder ‘levend’ contact is, dan is er ook minder respect voor elkaars kracht.

Klopt helemaal wat jullie zeggen. Maar wat kunnen we hieraan doen?

• Misschien moeten ze weer met beide voeten op het zand komen te staan. Héél misschien komen ze dan op hetzelfde idee als jij om eens met ons te babbelen.

En dan per ongeluk op een krab stappen, dan weet je pas écht dat je leeft.

• Wat ben je toch een geinige meid! Tot gauw maar weer.

See you later, alligator!

Vragen voor jou

1. Zou het Zand wel eens denken: “Ik wil niet steeds tussen die stinktenen zitten!?” ☺
2. Voor wie heb jij respect om wat hij kan of heeft?
3. Kijk tegen iemand op en wil je dat iemand tegen jou opkijkt?
4. Wat vind je het best: samenwerken of in je eentje werken? Waarom?
5. Wat vind je fijner: bellen, appen of zie je vrienden liever in het echt? Waarom?