Hé, hallo korenhalmen! Wat ruikt het hier heerlijk!

• Vind je?

Ja. Mag ik door jullie heenrennen en me laten vallen?

• Wel voorzichtig alsjeblieft, anders knakken onze stelen.

Túúrlijk. Ik wil jullie geen pijn doen.

• Dan zullen we jou eens lekker kriebelen.

Haha! Hopelijk kriebelen jullie minder dan de kat van oma, want die kietelt altijd met haar staart onder mijn neus. Jullie zijn wel met héél veel, zeg!

• Dat is nodig, want van één graankorreltje kun je geen brood bakken. Met een veld vol graan is er genoeg voor een hele stad.

Brood? Hoe gaat dat dan?

• Nou, eerst moeten we heel groot groeien. Dan komt de boer en die snijdt met een machine onze korenhalmen eraf.

Wat doet hij daar dan mee?

• Vroeger werden de korenhalmen door een molenaar tussen twee grote draaiende stenen plat gemaakt en dan werd het meel, maar tegenwoordig gaan we naar een fabriek.

Wat gebeurt er met het meel?

• Dat wordt weer naar een bakker gebracht. Die doet er dan water bij en gist om het brood te laten rijzen.

Gaat het brood dan in de oven?

• Precies, zo gaat dat.

Ik kan me niet voorstellen dat jullie over een paar weken ’s morgens op mijn ontbijtbordje liggen.

Ik vind het best een beetje zielig voor jullie.

• Hoezo zielig?

Dat jullie hier prachtig staan te stralen in de zon en te dansen in de wind en dat jullie dan ineens niet meer bestaan.

• Maar wij hebben toch een belangrijke taak?!

Leg eens uit.

• Om te laten zien dat wij als korenveld een éénheid zijn. Ieder van ons is speciaal en toch horen we helemaal bij elkaar.

Da’s een mooie gedachte. Zo zouden de mensen ook eens moeten denken.

Want weet je, de meeste mensen denken niet in éénheid maar verdeeldheid.

• Wat is verdeeldheid?

Ik zal proberen het jullie een beetje uit te leggen. Op de wereld zijn er héél veel verschillende landen.

In elk land bestaan er verschillende gewoonten, andere geloven, ander eten, andere dansen.

Zeg maar dat bijna álles anders is.

• Mmm, vreemd. Het zijn toch allemaal mensen, met een hoofd en een hart en twee armen en twee benen?

Klopt, maar toch hebben ze grenzen gemaakt rond hun eigen land.

• Nóg vreemder! De zon, het gras, de bomen en ook wij, de korenhalmen kennen geen grenzen.

Ik vind het zo mooi dat jullie allemaal met hetzelfde doel bezig zijn.

Maar wacht eens… ondanks alle verschillen zijn mensen óók met hetzelfde doel bezig, bedenk ik me nu ineens.

• Wat is jullie doel, Evi?

Om liefde te laten groeien. Aardig zijn voor elkaar en iedereen bewonderen om wie hij is.

• Zijn de mensen helemaal goed, ook al zijn ze allemaal verschillend?

Túúrlijk. Alles op de aarde heeft een deeltje van het Grote Licht in zich – dat is de Magische Glimlach die je mondhoeken automatisch omhoog laat krullen en je hart warm en zacht maakt.

• Prachtig, Evi. Práchtig.

Ik zou willen dat alle mensen dit konden denken en voelen.

• Geduld Evi, veel geduld. De mensen zullen het over een poos wel gaan begrijpen. Er verandert nu zoveel…

O, en wat gebeurt er dan volgens jullie?

• Nou kijk, als mensen eerst álles willen hebben - mooie huizen en dure spullen, dan merken ze na een poosje dat ze daar niet gelukkiger van worden.

Klopt, al die spullen gaan vervelen.

• Zie je! Dan gaan ze tóch weer de gezelligheid bij elkaar zoeken.

O ja, en dan merken ze vanzelf dat ze blij worden van het sámenzijn.

• Zo gaat dat. Dus de spullen zijn nodig om iets anders te verbeteren.

Nu snap ik het. Ik dácht het al, niéts is fout. Alles is nodig.

• Geweldig toch!

Echt wel. Nu ga ik maar weer eens. Adios, beste Korenhalmen.

• Je spreekt al een aardig woordje over de grens.

Grenzen bestaan alleen in je gedachten, tóch?

• Da’s waar. Adios, korenkind!

Vragen voor jou

1. Zou koren ook wel eens last kunnen hebben van hooikoorts? ☺
2. Waarom hebben mensen de wereld verdeeld in zoveel landen?
3. Wat lijkt je beter: een wereld zonder grenzen of een wereld met grenzen?
4. Waarom maken mensen vaak ruzie met mensen uit andere landen?
5. Hoe zou jij de wereld het liefst willen zien?